Op de website van de H. Johannes XXIII parochie voor de dorpen van de gemeente Beuningen.

Hier vindt u:

Parochieblad

datum: 21-03-2019

Het parochiebestuur en de pastoraat­sgroep zijn voornemens de kerk in Winssen te sluiten.
Op deze pagina vindt u alle informatie over de voorgenomen sluiting.

Het joodse Pasen - Pesach - herdenkt en viert wat gezien wordt als het kern-moment van de geschiedenis van het volk Israël: de bevrijding uit de slavernij, de uittocht uit Egypte, 'Mitsrajiem', het land van de dood. Een volk dat is dood-verklaard komt opnieuw tot leven, trekt door een zee van ellende, om uiteindelijk, droogvoets, veilig de andere oever te bereiken. Een weg van donker naar licht, van dood naar leven - aan de hand van een onzichtbare tochtgenoot, een God met een naam: 'Ik-zal-er-zijn'. De uittocht staat voor bevrijding. Bevrijding uit het hier en nu. Bevrijding in het hier en nu. Met het oog, altijd met het oog op de toekomst.

Het christelijk paasfeest - 'ons' Pasen, zo u wilt - is verankerd in het jodendom. Daar liggen zijn wortels. Niet voor niets wordt het verhaal van de uittocht elk jaar opnieuw in de paasnacht gelezen. En zo weten we ons blijvend verbonden met onze joodse zusters en broeders. Tegelijkertijd echter stellen we vast dat het christelijk paasfeest ten opzichte van het joodse paasfeest danig 'van kleur verschoten' is. Door de viering van de verrijzenis van Jezus - de overwinning op het kruis, de opstanding uit de doden - heeft een accentverschuiving plaatsgevonden van (volheid van) leven vóór de dood naar (volheid van) leven ná de dood, van 'hier' naar 'ginds', van 'aarde' naar 'hemel'.

De 'vruchten' van die omslag vinden we terug in de oude catechismus zoals die tot voor zestig jaar terug in rooms-katholieke kringen werd gehanteerd. Eenieder die zich in zijn jonge jaren vlijtig op de studie daarvan heeft toegelegd geeft nog altijd zonder enig probleem het antwoord op de vraag: 'Waartoe zijn wij op aarde?' Het antwoord van de oude catechismus: 'Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor in het hiernamaals gelukkig te worden.' En daar is natuurlijk niets op tegen. De latere versie van genoemde catechismus geeft echter - met gevoel voor de veranderde tijdsgeest - een ander, iets uitgebreider antwoord op dezelfde vraag. Tegenwoordig heet het - voor wie de catechismus nog in gebruik heeft: 'Wij zijn op aarde om God te dienen en daardoor hier en in het hiernamaals gelukkig te worden.' Het hiernamaals verwelkomt een jonger broertje: het 'hiernumaals'. Ook niet verkeerd.

Met andere woorden: het is zaak dat we 'Pasen' niet verengen tot een geloof in leven na de dood alleen. Het gaat om volheid van l/Leven in de meest brede zin van het woord. Een volheid van l/Leven die al wordt weerspiegeld in het leven van Jezus zelf, zoals dat in het evangelie tot ons komt.

De vier evangelieverhalen zijn heel verschillend van kleur. Maar ze vertonen ook duidelijke overeenkomsten. Alle vier evangelisten beschrijven Jezus als - wat ik zou willen noemen - een 'paas-mens', een 'verrijzenis-mens'. Jezus' optreden, zoveel is duidelijk, moet revolutionair en baanbrekend geweest zijn. Het getuigt van een nieuwe tijd en een nieuwe wereld: het 'Rijk van God'. Wars van de beperkende, vaak liefdeloze en dodelijke richtlijnen van de 'officiële' religieuze autoriteiten spreekt Jezus een nieuwe, toegankelijke, bevrijdende en leven-wekkende taal. De taal, die 'Liefde' heet. Waar het hem uiteindelijk - en uitsluitend - om gaat, vat Jezus samen in de bekende woorden: 'Bemin de Heer, uw God, en uw naaste als uzelf.' (cfr. Mc. 12, 30-31) Waar het hem om te doen is, is een wereld, waarin een mens in vrijheid en ten volle mens kan zijn - los van het etiket, dat hem of haar zo vaak wordt opgeplakt. Een wereld die 'het Rijk van God' genoemd wordt.

Acht jaar geleden, toen ik Abraham mocht zien, heb ik met het oog op het feest dat ik toen gaf een aantal CD's samen­gesteld met daarop mijn favoriete muziek, liederen waaraan een bepaalde herinnering vastzit, liederen die om een of andere reden veel voor me betekenen. Een van die liederen: 'Mens, durf te leven ..!' Een onvergetelijk chanson van de in december 2009 overleden Ramses Shaffy. 'Mens, durf te leven ..!' Een uitroep die, wat mij betreft, evengoed in een van de evangeliën had kunnen staan - die verhalen over een mens met een boodschap van bevrijding, bevrijding uit elke dood, ook die in het hier en nu.

De dood, zo houdt de Schrift ons voor, heeft niet het laatste woord. Straks niet, nu niet en nooit niet. Vanuit die overtuiging, of liever nog: vanuit die ervaring hebben de evangelisten hun verhaal op schrift gesteld - en hebben zo met name die woorden die kenmerkend zijn voor Jezus en zijn verkondiging aan ons willen doorgeven: 'Wees niet bang! - Sta op! - Ga open! - Word ziende!' Bevrijdende taal. Woorden van Leven. Woorden die moeten blijven klinken. In godsnaam. Ook en juist in een samenleving als de onze die steeds verder lijkt te verharden. Waar mensen met de hakken in het zand tegenover elkaar staan of elkaar digitaal dood wensen. Waar de roep om 'vrijheid' klinkt - met on-vrijheid tot gevolg voor hen die niet tot 'de onzen' behoren.

Het evangelie van Jezus van Nazareth roept ons op ons te bevrijden van al wat ons blokkeert en gevangen houdt. Van onze doofheid, van onze blindheid, van onze angst en gebrek aan vertrouwen. Van alles wat het Leven in ons verstikt. Opdat ik word wie ik ten diepste ben. Opdat ik tot leven kom. En anderen mét mij. Ook de mens die - vaak van elders gekomen en van huis en haard verdreven - in zijn wanhoop een beroep op mij doet. Die mens die zo anders is of lijkt dan ik. Maar die evengoed kind van God is. En ook die mens heeft recht van leven.

Pasen 2019: Sta op voor het Leven!

Een Zalig Pasen, voor ieder van u!