Op de website van de H. Johannes XXIII parochie voor de dorpen van de gemeente Beuningen.

Hier vindt u:

Parochieblad

datum: 21-03-2019

Het parochiebestuur en de pastoraat­sgroep zijn voornemens de kerk in Winssen te sluiten.
Op deze pagina vindt u alle informatie over de voorgenomen sluiting.

Dank je wel – en ik zeg het uit de grond van mijn hart – voor een onvergetelijke zevende juli... De dag waarop ik samen met mijn collega, vriend én voorganger Harry van Dooren – en samen met u – mijn / ons zilveren priesterfeest mocht vieren. Vijf-en-twin-tig jaar. De tijd vliegt. Om maar eens een cliché uit de kast te trekken. En wat is er in die tijd veel gebeurd... In zijn leven en dat van mij. Twee verschillende wegen. Kronkelwegen soms. En hoe wonderlijk is het dan dat die twee wegen elkaar na 25 jaar weer kruisen in het Land van Maas en Waal... Het heeft zo moeten en mogen zijn, denk ik dan.

Ik heb de viering in de Corneliuskerk als één groot warm bad ervaren. Een viering – dat wás het. In alle opzichten. Om te beginnen een kerk die – letterlijk – te klein was. Het kan dus! Parochianen, familie (ook namens hen: heel veel dank!), vrienden, jullie aanwezigheid en betrokkenheid heeft me ontroerd en heel erg goed gedaan. Je beseft het niet altijd, maar het is een rijkdom, als je je door zoveel mensen gedragen mag weten...

Als je een dankwoord schrijft, loop je altijd het gevaar dat je mensen overslaat. Welnu, op het gevaar af... Dank je wel: parochiebestuur, contactraden, Komore (heel veel goede reacties – en... wat werd er meegezongen!), de fanfare die ook haar partij meeblies (een complete verrassing, Harry en ik wisten van niets!), Kees-Jan (dank voor je prachtige, krachtige overweging waarin je je sterk maakte voor een kerk waarin ieder mens, wie hij of zij ook is, welkom is!), al onze vrijwilligers – voor en achter de schermen – voor de prachtige versiering en een vlekkeloze organisatie. Jullie zijn je gewicht in goud waard...

Toen ik, nu meer dan een jaar geleden, in de parochie H. Johannes de Doper werd benoemd, had ik geen idee wat er allemaal op me af zou komen. En misschien is het maar goed ook dat je niet alles van tevoren weet. Parochianen, werkgroepen, vieringen, pastorale en bestuurlijke werkzaamheden, te veel om op te noemen – en dat alles binnen de context van een (fusie)parochie, bestaande uit vier heel diverse geloofsgemeenschappen, ieder met een eigen geschiedenis en eigen karakter, die langzaam maar zeker naar elkaar toe groeien. Dat is geen eenvoudig en soms zelfs een pijnlijk proces. Het gaat immers om het loslaten van wat oud en vertrouwd is – en tegelijkertijd om het toegroeien naar wat nog niet is, onzeker en onbekend. Toch meen ik dat we zeggen kunnen dat we het voorbije jaar de nodige stappen in de goede richting hebben gezet. Het vertrouwen groeit. In de wetenschap dat we elkaar nodig hebben. We hebben trouwens ook geen keus: het zal sámen zijn of het zal níet zijn.

Tijdens de jubileumviering van 7 juli werd gecollecteerd ten behoeve van de openstelling van de Mariakapel in de Corneliuskerk. Helaas leven we in een tijd waarin dit blijkbaar niet meer mogelijk is zonder de nodige voorzieningen... De opbrengst van de collecte overtrof alle verwachtingen: ongeveer 3750 euro. Samen met reeds ontvangen bijdragen staat de teller nu op zo’n kleine 7500 euro. Ook hiervoor zeg ik u oprecht dank! We zijn er nog lang niet, maar we zijn op weg. En we houden u van verdere plannen en ontwikkelingen op de hoogte.

Harry en ik zijn blij dat de openstelling van de Mariakapel in Beuningen (zowel in Ewijk als Winssen is er al sinds jaar en dag een Mariakapel en deze voorziet duidelijk in een grote behoefte) alweer een stapje dichterbij gekomen is. Vandaar ook onze wens voor ons zilveren jubileum: geen cadeaus, maar graag een bijdrage voor de Mariakapel. We hopen van harte dat we ook voor de komende tijd wat dat betreft op uw steun mogen blijven rekenen.

Ik voel me een rijk mens, het stemt me dankbaar dat ik als pastor in uw midden werkzaam mag zijn. Ik ben dankbaar voor alle steun in woord en gebaar, voor het vertrouwen dat u mij elke dag weer schenkt. Dat is een groot geschenk, waarvoor ik u – nogmaals – niet genoeg danken kan. Maar het grootste cadeau dat u mij (en uzelf en elkaar) geven kunt is... samenwerking. Samenwerking. En nog eens samenwerking. Want we hebben een prachtige boodschap die moet worden doorgegeven. En dat kunnen we alleen als we de handen ineenslaan!

Met een hartelijke groet – en graag tot ziens,
Pastor Ruud Roefs