Op de website van de H. Johannes XXIII parochie voor de dorpen van de gemeente Beuningen.

Hier vindt u:

Parochieblad

datum: 3-9-2020

Maatregelen ten gevolge van het coronavirus

Ter bestrijding van de snelle verspreiding van het coronavirus zijn binnen onze parochie de volgende maatregelen van kracht:

  • Vanaf 13 oktober kunnen bij vieringen maximaal 30 personen met een mondkapje aanwezig zijn. Daarom is het belangrijk dat u van te voren een plaats reserveert. Dit kan bij het parochiesecretariaat op werkdagen tussen 8.30 en 12.30 uur.
  • Alleen mensen die geen gezondheidsklachten hebben die op het coronavirus wijzen mogen de dienst bijwonen. Dit zal aan de deur van de kerk worden gecontroleerd.
  • De Agapè-vieringen vervallen voorlopig.

Dank voor uw begrip.

Heeft u in deze moeilijke tijd behoefte aan een gesprek met één van de priesters in onze parochie?
Neem dan contact op met ons secretariaat: tel. 024-6771271 (op werkdagen tussen 8:30 en 12:30 uur).

Mijn naam is Roman Gruijters en vanaf 1 september zal en mag ik het pastorale team van de parochie H. Johannes XXIII komen versterken. Nu al verheug ik me op mijn nieuwe aanstelling, samenwerking met pastoor Ruud Roefs en de kennismaking met al die vrijwilligers en betrokken of minder betrokken parochianen. Natuurlijk is het wel net zo netjes om mezelf eerst even te introduceren en daarbij iets meer te vertellen dan wat ik in het pastoraat al heb gedaan. Overigens, er bestaat een grote kans dat ik voor velen van jullie geen geheel onbekend gezicht ben, want de afgelopen 5 jaar was ik pastoraal werker in de parochie H. Franciscus en H. Clara te Druten, Puiflijk, Afferden, Horssen en Deest.

Wie is Roman?
In 1979 ben ik geboren in 's-Hertogenbosch, die mooie historische stad met de St. Jan, onze Zoete Lieve Moeder, Bossche bollen, fijne kroegen en beroemd door Jeroen Bosch en het Oeteldonks carnaval. Hier ben ik opgegroeid, naar school gegaan en werd ik gevormd, ook op religieus gebied. Zo was ik misdienaar bij de Kapucijnen aan de Does de Willeboissingel en al als kind was ik geïmponeerd door 'onze' St. Jan. Op het Stedelijk Gymnasium - voorheen de Latijnse school waar ook Erasmus ooit leerling is geweest - ging ik me interesseren in de geschiedenis en na een schoolreis naar Rome raakte ik gefascineerd door de kerkgeschiedenis. Aan de andere kant was ik tijdens mijn tienerjaren en als student ook weer geen 'heilig boontje'. In dat opzicht ben ik ook wel een Bourgondiër.

Een paar gebeurtenissen in mijn leven hebben mij gevormd tot de mens of pastor die ik nu ben. In het vierde jaar van mijn studie theologie in Nijmegen (Radboud Universiteit) ging ik in het kader van uitwisseling een aantal maanden in India studeren. Natuurlijk ging ik - samen met medestudenten - niet enkel naar India om te studeren. 'Backpackend' door het noorden van India zagen we prachtige paleizen, de Taj Mahal, tempels en moskeeën, maar we zagen ook het onrecht van het kastensysteem, diepe armoede, bedelende weduwes met een dood kind op de arm en zo kan ik nog wel doorgaan. Dit maakte een diepe indruk op mij, dat enorme verschil tussen arm en rijk, het onrecht dat de paria's werd aangedaan en de totale onverschilligheid. Desondanks zag ik daar ook christenen die zich onbaatzuchtig en standvastig inzetten voor de armen en kastelozen zonder onderscheid te maken op basis van kaste, religie of afkomst.

Een universeel 'geworteld' zijn
Na terugkomst uit India zou ik mijn huidige vrouw ontmoeten uit Pakistan. Zij kwam toevallig als uitwisselingsstudent in Nijmegen studeren. Tijdens haar introductieweek in Nijmegen zouden we als een blok voor elkaar vallen. Of beter gezegd, ik zou als een blok voor haar vallen, want aanvankelijk wilde ze nog niks van Nederlandse jongens weten. Haar vader had haar nog zo duidelijk gewaarschuwd, maar uiteindelijk bleek de liefde toch wederzijds. Zij vertelde me over de vervolging en moeilijke situatie van christenen in het islamitische Pakistan en deze situatie van onrecht zette mij ertoe aan om me voor hen in te zetten. Jaren later vertelde iemand mij dat deze gevoeligheid voor onrecht iets te maken heeft met de joodse achtergrond van mijn oma. De interesse in het jodendom, de joodse 'roots' van Jezus van Nazareth en uiteindelijk mijn eigen 'roots' hebben mij tenslotte ook gevormd.

Niet voor niets ben ik namens de bisschoppenconferentie een aantal jaren actief geweest in de katholiek-joodse dialoog. Daarnaast heb ik nog als aalmoezenier bij defensie geweest, heb ik lesgegeven en ben ik zelf altijd door blijven studeren. In november zal ik tot diaken gewijd worden. Echter, bovenal ben ik vader van twee lieve kinderen, Rebecca en Daniël, en de echtgenoot van een hele mooie en lieve vrouw, Reena.